Eindelijk even tijd voor een korte update. 3 1/2 week geleden werd ik geveld door spierpijn in mijn rechterbeen. Zoals gebruikelijk denk je dan een misstap te hebben gemaakt en het wel weer over gaat maar de pijn werd naarmate de week vorderde, steeds erger. Een lokale arts vond dat dit niet langer kon en verwees me door naar het ziekenhuis want de pijn bleef en ik kon inmiddels ook niet meer lopen. Daar werd een mri scan gemaakt en kwam de dader boven water. Een zenuw perste op drie plaatsen uit een wervel. Het was dermate ernstig dat bijna niet meer werd voorgesteld te opereren maar zaterdagmorgen lag ik onder het mes.
Die avond maakte ik weer mijn eerste stapjes en zag het ernaar uit dat ik zondag weer naar de boot kon. Niet dus want de zondag tijdens de loopoefeningen kwam de pijn in veelvoud terug,
De arts wilde het nog even aanzien maar woensdag bleek een 2e operatie noodzakelijk,
Al met al liggen we nu al 2 weken hier en met fysio gaat de progressie vooruit maar erg langzaam. Nu bleek ook dat het eigenlijk al een oude kwaal was die drie jaar geleden is ontstaan en al die tijd heeft dat geteerd op mijn lichaam tot de kaars op was.

Dit even in het kort. Wanneer we ontslagen worden weten we niet. We zijn inmiddels heel wat ervaringen rijker met betrekking tot de gezondheidszorg in
Turkije die zeker niet slecht is maar anders geori�nteerd en georganiseerd.

De planning loopt ook in het honderd maar is allemaal niet zo erg. We hebben de tijd en we opteren voor een maximaal herstel(dat makkelijk een jaar kan duren)om dan de draad weer op te pakken,
Ook een voordeel is dat we al lekker Turks leren.

Ik kom over deze periode nog uitgebreid terug maar het is wel prettig voor de lezers te weten waarom het zo lang stil aan het front was

week 6 november tot en met 11 november

Vanaf vandaag maak ik weekoverzichtjes omdat er per dag toch niet zo heel veel te melden is want we zijn gewoon met onderhoud van de boot bezig en dat is niet zo schokkend om te vertellen.

Begin van de week weer een aantal prima dagen. Vanmorgen (maandag)scheen het zonnetje volop. Nu (nog) geen wind dus hebben we eerst de genua uitgerold en naar beneden gehaald. Even opgevouwen want die gaan we van de week wassen.

Hierna was de stuurstand aan de beurt. Eerst heb ik het kompas weer even gedemonteerd en de lampjes die er in zaten vervangen voor rode. Standaard zitten er witte in maar dat vond ik nogal veel licht.
Omdat ik nu toch het grote gat had waar de kompas in moet, maakte ik gelijk een aansluiting voor 12 volt met een schakelaar erbij. Nu kunnen we buitenverlichting aansluiten als we in de kuip zitten. Dus soldeerde ik twee ledlampjes aan elkaar zodat we een zee van licht hebben.
Ook moeten nu nog even nadenken om zoiets te maken onder de kuiptent. Een soort leeslampje. Makkelijk als we daar op zwoele avonden onder zitten en een lampje hebben om te lezen.

Nog even over de werf gefietst om wat plankjes afval te scoren voor het rooster van de wasmachine.

De werf ziet er keurig uit, met rondom afzonderlijke werkplaatsjes, voor het RVS, de houtbewerking, de verf en de elektriciteit. De boten staan stevig gestut.
Een opsteker vond ik te zien dat men hier stroomkasten heeft op wieltjes. Deze worden, verbonden aan een stevige stroomkabel tot bij een paar boten gereden waar men dan kan aftappen. Dit doen ze ook met de waterleiding. Een kast met daaraan 6 kranen kan eenvoudig naar de plek gereden worden waar deze efficiënt staat voor iedereen makkelijk in het gebruik. Na gebruik de boel terugrollen en je hebt weer een schone vloer zonder obstakels.

Het weer volgt hier duidelijk een patroon. Meestal schijnt de zon en in de morgen heb je een zwoel windje vanuit het land, dus oostenwind. Alles erg rustig. Tegen 1300 uur draait die wind naar de westhoek en trekt dan ook redelijk aan. Het is dan ook wat frisser maar dat is logisch want komt van het water af. Dit duurt dan tot een 1700/1800 uur en valt dan weg. Dit is bijna dagelijkse kost dus is er goed mee te leven, te meer ook omdat het zonnetje nog goed zijn best doet. In de avond heb je dan toch een stevige afkoeling die je naar het binnenste van de boot doet vluchten. Maar wat wil je, november.

Van de week in de weer geweest met het rooster voor de wasmachine. Omdat je niet alles op maat hebt moet je dit zelf fabriceren met een decoupeerzaag en wat schuurwerk. Normaal koop je dit kant en klaar of thuis trek je de latten over door de cirkelzaag en schaaf/schuurmachine. Hier nog het oudere werk dus dat kost je behoorlijk wat meer tijd. Dinsdag heb ik dit afgewerkt dus dit klusje is ook weer gedaan. Het rooster rust nu op het zitgedeelte van de douche. De wasmachine staat nu op werkhoogte en warm/koud water is zo bij de hand net zoals de afvoer. Onder het rooster is nog ruimte voor het wasgoed.

In de loop van de week ook nog wat beschadigingen weggewerkt aan de romp en nog wat biesjes aan de zijkant opgeknapt. Moet allemaal in etappes omdat je niet alles tegelijk kunt afplakken. Aan de achterzijde moesten nog wat oude ronde gaten goed afgewerkt worden. De gaten heb ik in het verleden niet goed genoeg afgeschuind zodat er steeds kleine scheurtjes ontstaan. Nu dus ruim uitgeschuurd en een flinke laag gelcoat er op want die was ook te ver weggeschuurd. Volgende week maar eens kijken hoe het wordt na een schuurbeurt.

Inmiddels zijn ook de nodige lijnen van het dek verdwenen zodat die gewassen kunnen worden. De meeste stonden stijf van het zout.

De bijboot is na het schilderwerk aan de romp ook uit het water gehaald en dat was een hele klus om die schoon te maken. Zeker het gedeelte wat langdurig in het water had gelegen. Maar goed, met de nodige ellebogenstoom zag hij er toch weer erg schoon uit. We moeten wel of zelf of door een zeilmaker een cover laten maken want de romp gaat al een beetje plakken tengevolge van de inwerking van de uv straling. Als we dit niet doen dan kunnen we hem over een paar jaar echt aan de wilgen hangen en met een cover kunnen we dat nog wat tegenhouden.

Verder hebben we de genua in een sopje gezet in de wasplaats.

Dit is echt fijn. Een groot glad, schoon oppervlak waar je het zeil in kunt leggen. Hier ben je wel even mee bezig maar in de namiddag kon hij in de mast opgehesen worden om te drogen. Hij zag er al een stuk schoner uit.

Ook contact gehad met de zeilmaker die het genuazeil zaterdag komt halen om dit helemaal na te zien. Naden enzovoort. We hadden van de zomer al even een noodreparatie gedaan bij de hijsogen dus dit moet ook gelijk gemaakt worden.
Toen die kwam hebben we gelijk een offerte gevraagd voor een nieuwe bimini. Die we nu hebben is nog wel goed maar past niet bij het geheel, is niet waterdicht en vroeg om aanpassingen.

Dan kunnen we wellicht het geheel beter vervangen. De kuiptent is grijswit en we willen die bimini ook in die kleur hebben met gelijk verwijderbare zijkanten van gaas. Ook moeten in het dak van de bimini twee kijkgaten komen zodat we kunnen zien hoe het grootzeil erbij staat als we varen. Nu is dat een groot gemis en lastig.
We laten de huidige bimini intact zodat we een spare hebben. De zeilmaker heeft onze genua meegenomen en donderdag brengt hij die terug en geeft dan gelijk een offerte voor het andere zeilwerk.

Verder hebben we voor de komende maandag een auto gehuurd voor drie dagen. Gaan we met de Aeolos bemanning even wat rondkijken hier.

Afgelopen dinsdag hadden we met onze duitse turk afgesproken. Toen we bij de kroeg van Ali aankwamen bleek deze dicht, hoewel hij gezegd had dat hij open was. Zal wel genoeg aan ons verdiend hebben zaterdag en toen besloten alsnog van de feestdagen te gaan genieten.
In ieder geval kwam toen ook net Bekan met zijn vrouw aan. Hij bellen. Ali zat in Antalya. Dus besloten we maar ergens te gaan eten. Een halve kilometer verder was een goed restaurant. Het was er niet druk en achteraf bleek dat we veel te vroeg waren want de band begon pas rond 2030 uur met spelen. Nu ja dan maar eten zonder muziek.

We namen wat mezes vooraf en toen het hoofdgerecht. De meesten van ons namen forel. Die wordt hier veel gekweekt. Het smaakte bijzonder goed. Deed ons een beetje aan de gegrilde vis onder de Galatabrug in Istanbul denken. We konden zelfs bier en wijn bij het eten krijgen. Toch weer een bewijs dat men ook hier, water bij de wijn doet(toepasselijk). Voor ons zessen betaalden we TL 185, iets minder da € 90,--. Dus behoorlijk te doen allemaal.
Zaterdag hebben we weer even de markt gedaan. Hebben vers vlees gekocht bij de slager en wat verse groenten, noten en grote radijzen. Als een sinaasappel zo groot maar heerlijk sappig en een prima stevige radijs smaak. Ook vonden we een vrij grote supermarkt waar we zowaar whisky konden krijgen. Je betaalt wel de hoofdprijs maar dan heb je ook wat. De martini hebben we laten liggen want die moest voor 48 TL de deur uit, omgerekend ongeveer € 24,--.

Op de terugweg gingen we nog even langs de haman. Het Turkse bad. Is elke dag open en alleen op dinsdag voor de dames. Ik kreeg even een korte rondleiding en ik denk dat ik morgen maar even ga poedelen. Met een massage erbij moet dit wel erg gezond klinken.

Vanmorgen hebben we zondag gehouden. Dit hield in dat we wat later opstonden en ons verwenden met wat geroosterd brood en wat gekookte eitjes. Een granaatappelsap erbij en we worden weer jong(volgens de laatste niet wetenschappelijke onderzoeken zou die appel stoffen bezitten die oxidatie van het lichaam tegengaan). Het moet niet gekker worden.

Vannacht was het onrustig. Het water dan. Er stond een swell de haven in, terwijl het eigenlijk bijna windstil was. We lagen in ieder geval te trekken aan de touwen. Gelukkig dat er veren tussen zitten want anders krijg je steeds van die rukken.
Op de weerkaart zagen we dat het zowel bovenons als onder ons aan het spoken is, de oorzaak van de swell. Het wordt nog erger want dinsdag zouden hier voor de deur golven van 6/7 meter kunnen ontstaan, het gevolg van twee lage drukgebieden waar wij tussen zitten. Woensdag zou het weer voorbij moeten zijn dus hebben we nog een paar hobbelige nachten tegemoet.
Het weer houdt de komende dagen ook niet over zodat we een goede gok hebben genomen om een auto te huren.

Vanmiddag heb ik dan de lokale haman bezocht. Wat gedateerd maar zit nog prima functioneel in elkaar. Gelukkig sprak een van de chefs van de toko wat Engels/Duits zodat die een beetje de gang van zaken kon uitleggen. Het idee is dus overal hetzelfde alleen de uitvoering wisselt.
Je hebt hier een eigen kleedkamer waarna je je eerst gaat spoelen en dan lekker opwarmen op de centrale marmeren plaat. Het was niet erg druk maar een vijftiental mensen liepen er wel rond.
Vervolgens lekker de sauna in en na wat wisselbaden gaan we weer even op de marmeren plaat. Hierna mocht je de tafel bij de wasbazen gaan liggen waarna je redelijk hardhandig werd gescrubt.
Je hoeft geen Sonja Bakker te volgens of zo iets want ze halen zoveel vel van je af dat je vanzelf een paar kilo lichter bent!!!!!! (overdrijven? moet kunnen).
Hierna werd je met zeepsop ingesmeerd en gemasseerd waarna je mocht gaan rusten. Na een 20 minuten was ik aan de beurt voor de eindmassage.
Prima relaxte uren gehad en zeker voor herhaling vatbaar. Hoewel ik de indruk had dat de massage wel erg gemakkelijk ging in vergelijk met andere massages in Turkije. We zullen het volgende week weten want ik heb hem een tip gegeven. Meestal werkt dat in het behandelingsvoordeel.

Terug op de boot heb ik de site een beetje bijgewerkt zodat we weer schoon zijn voor de komende week.

Eind van de week ga ik voor een paar dagen naar Ankara om twee implantaten te laten zetten. Zoals ik al meldde waren twee voortanden afgebroken van de zomer en ik loop er een beetje als dracula bij. Bij onze gebitsrenovatie in Turkije in 2008/2009 was ik hiervoor al gewaarschuwd dus helemaal als een verrassing kwam het niet. Niet gelegen maar dat is wat anders.
Begin volgend jaar moet ik dan even terug om de goede tanden te laten plaatsen en dan zijn we weer het mannetje, hopen we.
Onze vriend Mehmet heeft een vlucht en een hotel geregeld voor komende vrijdag.

Kijk hier naar nog een paar foto's van Finike van de afgelopen veertien dagen.

Vandaag is het markt in Finike en dat moet een belevenis zijn die we gaan uitproberen. Maar eerst gingen de dames op de fiets naar de markt om groenten en fruit te kopen. Goed bekeken dan moeten wij niet zeulen. We hoorden dat het erg groot is.

Na het middageten zijn we op het fietsje daar naartoe gereden.

Eerst reden we langs een park, zeer toepasselijk het Ataturk park genoemd naar de grote Turkse verlichter en eerste president van Turkije.

We vervolgden onze weg, eerst door een winkelstraat waar we de nodige soort warenhuizen/ijzerzaken vonden. Daar kun je dus veel op klusgebied vinden en dat moest natuurlijk even bekeken worden.
De prijzen vielen alles mee en inderdaad kon je er veel kopen, van ankerketting, antifouling, gereedschap tot tafelkleden aan toe. Dus voordat je daar buiten bent, ben je weer even verder.

Verder de nodige winkeltjes bekeken en inderdaad opvallend dat men hier niet specifiek gericht is op de toerist maar op het eigen volk. Dit bleek ook op de markt die vele straten besloeg. Het bekende wordt hier aangeboden, kleding, schoenen, groenten en fruit. Natuurlijk ook de kazen en andere zuivelproducten.
Links en rechts werden een soort opgerolde pannenkoeken bereid met wat er in.

Gevuld met soort hazelnootpasta of spinazie en dan gebakken. Moeten we nog eens proberen. In ieder geval een gezellige drukte alom.

In ieder geval een markt voor de locals en dat zag je ook aan de bezoekers. Gekleed op hun paasbest bezochten zij de markt en deden hun inkopen.

Het was vandaag druk en dat kwam mogelijk ook omdat de Turken komende (natuurlijk zondag) maandag, dinsdag en woensdag vrij zijn vanwege de offerfeest. Er wordt die eerste dag een lam geslacht (iets waar in Nederland veel over te doen is) en verder met de familie feest gevierd.

Ook omdat de markt vrij groot eb druk is wordt hij door toeristen bezocht en af en toe moest je constateren dat men bijvoorbeeld een bus met Rotterdammers ergens neer had gepleurd.

Het beviel mij wel om wat rond te lopen op die markt en te kijken, te proeven en te ruiken hoe men hier het dagelijkse leven leidt. Dit gaan we zeker de komende maanden proberen wat meer te proeven want we willen ook de binnenlanden in.

Na de nodige inkopen zegen we neer op een terrasje. Ik had gezien dat men daar granaatappelsap heeft en daar ga ik voor als ik dit ontdek. Hierna gingen we over op de raki, een ouzo-achtig drankje maar wat scherper van smaak.

We kwamen in contact met een Turk, Bekan, die jarenlang in Duitsland had gewoond en hier de wintermaanden doorbracht in zijn appartement en in de zomer terugging naar Frankfurt. Hij verbleef hier met zijn Duitse vrouw Ina.

Het werd erg gezellig, zeker toen de eigenaar Ali zich met ons ging bemoeien want we moesten petten opzetten en de dames kregen een shawl om.

Dit moest natuurlijk vastgelegd worden. Redelijk hilarisch allemaal. In de tussentijd toverde Ali allerlei gerechten op de tafel. Mezes eigenlijk en dat was welkom want je krijgt trek van dat Duits praten!!!

Ver na sluitingstijd vertrokken we uit dit etablissement en na nog wat aan boord gedronken te hebben was het al weer lang bedtijd.

We hadden overigens met Bekan afgesproken elkaar komende dinsdag weer bij Ali te ontmoeten. Het is wel prettig iemand bij je te hebben die de taal en de gebruiken machtig is. Zo kun je snel je wetenschap uitbreiden.

Danielle is binnen bezig geweest. Is successievelijk alle gordijntjes aan het wassen en meer van die inwendige klussen.

Verder heb ik de Aeolos wat geholpen. Zij hadden geen ervaring met de mast ingaan met de elektrische lier. Nu wel. Zij hadden geen deklicht dus is er een drie aderige kabel in de plaats van de twee aderige gekomen. Hij moet ook nog helemaal naar boven om wat losse units opnieuw vast te poppen. Van de zomer lagen ze wat te dicht bij een andere boot en door het schommelen waren de masttoppen tegen elkaar gekomen.

Verder bedacht dat we ons wasmachientje wat hoger kunnen plaatsen in de wc zodat het wat handiger is om er mee te werken. Er onder hebben we dan ruimte voor het wasgoed. In de zomer staat dit ding daar altijd omdat we dan meestal buiten douchen.
In de winter staat hij, net als vorig jaar, in de kuip. Maar nu hebben we goede douches hier in de haven dus kunnen we de doucheruimte als wasruimte gebruiken en kan de machine blijven staan.

Klusje erbij.

Bijtijds op en eerst de doucheslang vervangen. Die bleek gescheurd bij de aansluiting met de kop. Bekend verschijnsel. Klus van niks dus gingen we snel buiten spelen want het was lekker weer en de zon scheen.

Eerst maar eens een extra meerlijn gelegd aan de bak- en stuurboordkant van achter. Hier zaten al lijnen met veren maar de ervaring heeft ons geleerd dat het best wel eens heftig kan zien in deze contreien dus een extra lijntje.

Hierna ben ik even naar de chandler bij de haven gelopen voor wat antivries. Daar gelijk eens wat rondgekeken en het viel niet tegen wat hij op voorraad heeft. In ieder geval is er veel mogelijk. heeft hij het niet dan wordt het geregeld. Hangt een kaartje aan maar het wordt gedaan

De antivries wil ik gebruiken om de hoofdmotor te spoelen zodat een en ander van binnen toch een beetje gesmeerd blijft in de tijd dat de boel stilstaat.Het gaat ook in de wc voordat we vertrekken. We hoeven hier geen vorst te verwachten want volgens de locals komt het kwik hier niet beneden de 7/8 graden in de nachten.

Ook gebruikte ik dit spul voor het spoelen van de buitenboordmotor. Hierna werd deze helemaal nagezien en de punten voorzien van vet en smeermiddelen. Beschadigingen werden bijgewerkt en benzine afgetapt. Deze is dus lekker winterklaar en hangt geheel voldaan aan de railing.

Hierna is het deklicht vervangen. Deze had de geest gegeven enkele maanden geleden en gelukkig hadden ze hier de instant lampen op voorraad.
Hans opteerde als vrijwilliger om de mast in te gaan en had een geheel nieuwe ervaring om door de elektrische ankerlier naar boven te worden gehesen. Hij draait dus in de toekomst ook niet meer aan de gewone lier denk ik.

Dan is het snel weer avond en gaan we over tot de orde van de dag binnenshuis.